ابزارهای موجود در فناوری آموزشی (بخش اول)

Submitted by jk on س., 08/06/2019 - 17:54
ابزارهای موجود در فناوری آموزشی (بخش اول)

رسانه ها و ابزار آموزشی برای موارد زیر بکار می روند:

  • کمک به شکل گیری تکالیف: روندها و فرآیندهایی که به انجام تکلیف کمک می کنند.
  • دسترسی به پایگاه های دانش (کمک به کاربر برای یافتن اطلاعات مورد نیازش).
  • انواع راه های ارائه دانش (مثل ویدئو، فایل صوتی، متن، تصویر و داده).

انواع متعدد تکنولوژی فیزیکی که در حال حاضر از آنها استفاده می شود بدین شرحند: دوربین های دیجیتال، دوربین های فیلمبرداری، ابزار تخته سفید تعاملی، document camera (ابزار عسبرداری سریع)، رسانه های الکترونیکی، و پروژکتورهای ال سی دی. ترکیب و مجموع این تکنولوژی ها این موارد را شامل می شود: بلاگ ها، نرم افزار مشارکتی، ePortfolios ، کلاس های مجازی. 
طرح رایج این اپلیکیشن ها شامل تحول (دگرگونی/تکامل) از طریق تحلیل شناختی می گردد که این امکان را فراهم می کند تا عوامل دخیل در ارتقاء کاربرد این موارد را بشناسیم.
فایل صوتی و ویدئو
تکنولوژی ویدئویی شامل نوارهای وی اچ اس و دی وی دی ها می گردد و نیز روش های on-demand (طبق این نوع برنامه، کاربر هر زمان که مایل باشد می تواند یک فایل صوتی یا ویدئویی را انتخاب کند بدون آنکه زمان مشخصی برای پخش آن وجود داشته باشد) و متقارن (هماهنگ، همزمان) با ویدئوی دیجیتال از طریق سِرور یا گزینه های مبتنی بر وب از قبیل ویدئوی سر کلاس به صورت گروهی و وبکم ها. گویشوران و کارشناسان از طریق ارتباطات مخابراتی با هم در تماس قرار می گیرند. بازی های ویدئویی دیجیتال و تعاملی در آموزشگاه های آموزش عالی و در آن دسته از مراکز آموزشی بکار می روند که از پیش دبستان تا کلاس دوازدهم را یکجا دارند (K-12).   
رادیو یک ابزار آموزشی متقارن (همزمان) است درحالیکه فایل های صوتی سر کلاس که با وبکم و پادکست از طریق اینترنت پخش می شوند از نوع نامتقارن هستند. زبان آموزان و آموزگاران از طریق میکروفون های بی سیم سر کلاس می توانند بهتر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. 
عکس یا ضبط دیجیتالی از صفحه کامپیوتر این امکان را به کاربران می دهد تا عکسهایشان را از طریق مرورگر به طور مستقیم با دیگران به اشتراک بگذارندو ویدئوهای آنلاین بگذارند و درنتیجه امکان پخش ویدئوهای کلاسی وجود دارد. بنابراین، شخص ارائه کننده می تواند ایده ها و افکار را به خوبی بیان کند به جای اینکه فقط یک توضیح ساده ارائه دهد. آموزگار به کمک فایل صوتی و ویدئو می تواند یک تجربه one-on-one از کلاس فراهم کند (این نوع شامل رقابت و ارتباط شخص با شخص است). یادگیرنده ها می توانند کلید pause را بزنند و پخش را دوباره تکرار کنند و این امر در یک کلاس حضوری امکان پذیر نیست. 
وبکم ها و ویدئوهای اینترنی امکان برگزاری کلاس های مجازی و محیط آموزش مجازی را فراهم می کند. وبکم ها می توانند از سرقت ادبی و یا هر گونه تقلب آکادمیک که ممکن است در محیط آموزش الکترونیک پیش بیاید، جلوگیری کنند. 
کامپیوتر، تبلت و وسایل موبایلی
آموزش مشارکتی یک رویکرد آموزشی مبتنی بر گروه است که برای یک هدف یادگیری و یا انجام تکلیف، یادگیرنده ها دو به دو با یکدیگر در تعاملند. با پیشرفت های اخیر در تکنولوژی گوشی هوشمند، توان پردازش و قابلیت ذخیرۀ موبایل های مدرن امکان توسعه پیشرفته و استفاده از اپلیکشین ها را فراهم کرده است. بسیاری از طراحان اپلیکشین و کارشناسان آموزشی از اپلیکشین های تبلت و گوشی هوشمند به عنوان رسانه ای در آموزش مشارکتی بهره مند شده اند. 
یادگیرنده ها و آموزگاران با استفاده از کامپیوتر و تبلت می توانند به وب سایت ها و اپلیکشین ها دسترسی پیدا کنند. بسیاری از ابزارهای موبایلی امکان دسترسی به یادگیری موبایلی را فراهم می کنند. 
ابزارهای موبایلی مثل کلیکر (هر دستگاه کوچکی که توسط کاربر صدای کلیک بدهد) و گوشی هوشمند می توانند برای بازخورد تعاملی پاسخ مخاطب بکار رود. یادگیری موبایلی این امکانات را فراهم می کند: بررسی زمان، تنظیم ساعت هشدار، اطلاح تکالیف، و راهنماهای آموزشی.
طبق گزارش عملکرد شبیه سازی اینترنتی، چنین ابزاری مثل آی پد برای کمک به کودکان کم توان در توسعه ارتباطات و بهبود فعالیت فیزیکی بکار می روند (با مشکلات بینایی یا ناتوانی ها دیگر). 
یادگیری اجتماعی و مشارکتی
صفحات گروهی در وب، بلاگ ها، ویکی ها و توییتر به یادگیرنده ها و آموزگاران این امکان را می دهد تا افکار، نظرات و ایده هایشان را در محیط یادگیری تعاملی به اشتراک بگذارند. سایت های شبکه اجتماعی برای افراد علاقمند به یک موضوع خاص به منزله یک انجمن مجازی است که به واسطۀ آن از طریق صدا، چت، پیام فوری، ویدئو کنفرانس یا بلاگ با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. طبق آمار انجمن ملی هیأت مدیره مدارس، 96 درصد دانش آموزانی که دسترسی آنلاین دارند از تکنولوژی های شبکه اجتماعی استفاده می کنند و بیش از 50 درصد آنها درباره تکالیف مدرسه به صورت آنلاین با هم صحبت می کنند. شبکه اجتماعی باعث ترغیب مشارکت و تعامل می شود و برای ارتقاء توانایی و لیاقت بین دانش آموزان ابزار تشویقی مناسبی است. 
تخته سفید
سه نوع تخته سفید وجود دارد. اولین نوع، که شبیه تخته سیاه است، به اواخر دهه 1950 برمیگردد. واژۀ تخته سفید استعاره از تخته سفید مجازی است که نرم افزار کامپیوتری تخته هایی را برای نوشتن یا طراحی شبیه سازی می کرد. این ویژگی رایج نرم افزار گروهی -  نوع دوم -  برای ملاقات مجازی، همکاری و پیام رسانی فوری است. نوع سوم تخته سفید تعاملی است که به یادگیرنده و آموزگار این امکان را می دهد تا روی صفحات لمسی بنویسند. صفحه تصحیح می تواند یک تخته سفید خالی و یا هر صفحه کامپیوتری باشد. این یادگیری مجازی می تواند تعاملی یا مشارکتی باشد که این به امکانات تنظیمات بستگی دارد و شامل نوشتن و تغییر عکس ها روی تخته سفید تعاملی می شود.